нататкі

ну добра, летні сэзон можна лічыць адкрытым (8

от жэ ж дзе, бляць, чмо!

сябры старэюць, а зь імі і я.

у расчыненае вакно дыхае варшава. у адрамантаваных вачох расплываюцца вагні хмарачосаў. у шатах дрэваў пасопвае старая камяніца - музэй раёну з прыгожай назвай воля. я жыву на волі.

я жыву на волі...

на канапе - жывыя лісты, што гэтак і не дачакаліся адказаў. чорна-белыя здымкі з армэніі. чорна-белыя стужкі з горадні. у галаве - арарат, толькі дацягнуцца рукою. армянскі сьцяжок адразу за маніторам - прывітаньне, ммм, ён чакае цябе. сябры ператвараюцца ў каханьне, каханьне - у сяброў, ператворанае - у недасягальнае.

цудоўны травень. зусім гарадзенскі. унутры ўсё разрываецца ад эмоцыяў, на твары - напаўсьцерты тэлевізійны грым. цудоўны парк, запылены будучым мэтро. кеды без матузкоў. przepustka і visa card. тут усё прасьцей: трэба папросту тыцкнуць у глёбус і паляцець. палітвязьні, эканамічны крызыс, продаж "беларуськалію", вернутыя паслы - прафэсійны фільтар пакідае шнары, сэрца грубее, цынкавы налёт усё цяжэй саскрэсьці...

- салют мамусю! ну як ты? што гавораць дактары? - усё добра, сынанька. як ты? - і я добра, мамусю. ну, пайду працаваць. буся табе. - і табе буся...

а можна я яшчэ раз патэлефаную?

часам хочацца абхапіць галаву ды закрычаць: ааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааа! папросту абхапіць галаву ды закрычаць: ааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааа! мы хадзілі з аркадзікам катацца на конях - ёсьць толькі манэж, няма поля. няма поля, дзе можна выбегчы, адарваўшы ад галавы рукі, ды закрычаць: ааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааааа!..

усё недапісанае, недасьпяванае. недаабдыманая мама, недаабдыманыя сябры. я ня ведаю. як ім усім сказаць, як я іх люблю.


_

сёньняшні этэр:



_

сёньня пасьля працы быў на канцэрце паліны рэспублікі. даўно хацеў пабачыць ды паслухаць яе жыўцом: карціла параўнаць youtube з offline-рэчаіснасьцю. інтэрнэт-вобраз чамусьці асацыяваўся з раньняй таняй беланогай. хацелася спраўдзіць.

было горача й міла. сьпявае поля на парадак лепш за раньнюю таню, таму асацыяцыя разьляцелася на дробныя аскепкі.

вяртаўся дадому ў захапленьні. захацелася напісаць што-небудзь жывое. сяджу сканую старыя стужкі. у расчыненае вакно дыхае начная варшава.

сёньня пад вечар праявіў сваю першую стужку з ламографа: з 18 панарам атрымалася толькі кожная трэцяя. у фотаатэлье, аднак, друкаваць здымкі разам з пэрфарацыяй адмовіліся. ну а нафік мне гэткія пакоцаныя здымкі, калі ўвесь цымус майго ламографа - у выкарыстаньні ўсяе шырыні стужкі разам з пэрфарацыяй?

надумаў дома адсканаваць стужку самастойна, а ўжо затым несьці электронныя здымкі ў друк. блін, сканэр паломанага таксама скануе без пэрфарацыі! ну капец! адклаў варшаўскую стужку на сьвятое ніколі ды ўзяў гарадзенскія, адзьнятыя старэнькім "зэнітам" на мяжы стагодзьдзяў.

першы адсканаваны здымак: бяздомны сьпіць пад каштанам на рагу кірава ды паўлоўскага ля дарогі, па якой у бок савецкай грымяць тралейбусы. год ня памятаю. я тады ў клёшах хадзіў...