нататкі

праца нармальная, мне падабаецца. трымаю пальцы за заробак: ад гэтага будзе залежыць, наколькі будзе праца падабацца далей (8



сёньня зранку меў сьняданак зь яешні і абрыкосавага соку з чакалядкай. у тэрмасе знайшоў завараную рамонкавую гарбату. заклеіў малярскім скотчам шпалеры над прыбіральняй.

менск. вось тут я жыву.

ем селядзец зь півам. ах!


_

вось у мяне трэцяя група крыві, толькі заўсёды блытаю рэзус: ці то "-", ці то "+"



http://www.newsdate.by/r.php?url=http://www.zvyazda.minsk.by/

Тэмперамент мужчын залежыць ад групы крывi

Вучоныя ўстанавiлi, што ў жыццi людзей кроў выконвае больш iстотную ролю, чым было прынята лiчыць раней.

Яна актыўна ўплывае на нашы пачуццi, на характар i манеры, а сумесныя даследаваннi псiхолагаў i гематолагаў сцвярджаюць, што ад групы крывi таксама залежаць паводзiны чалавека ў адносiнах з прадстаўнiкамi супрацьлеглага полу.

Мужчыны з першай групай крывi прывыклi атрымлiваць усё i адразу. Калi дама не выказвае гатоўнасцi неадкладна скокнуць да "першагрупнiка" ў пасцель, ён пачынае "паляванне" i не супакоiцца датуль, пакуль не даб'ецца свайго. А вось нават нясмелае "так", наадварот, можа моцна астудзiць яго запал. І ўжо сапраўды не варта ўсклiкаць "я твая навекi!" — уцячэ i нават не азiрнецца. Кажуць, думкi пра сэкс прыходзяць у галаву такiм мужчынам не радзей за шэсць разоў у хвiлiну, перадае "Росбалт".

Другая група крывi робiць людзей цярплiвымi, спакойнымi, але калi яны застаюцца сам-насам з "вялiкiм каханнем", "другагрупнiкаў" скоўвае нясмеласць. Мужчына з другой групай крывi будзе бясконца вадзiць выбраннiцу ў кiно, выконваць любыя пажаданнi каханай, падсоўваць ёй употай цукеркi, злёгку дакранацца да яе каленак у кiнатэатры. Юныя паненкi лiчаць такiх кавалераў сумнаватымi, а вось жанчынам крыху старэйшым яны падабаюцца.

Мужчына-трэцягрупнiк нiкога не заваёўвае, яму проста прыемна падабацца, прызначаць спатканнi, нязмушана балбатаць. Ён умее атрымлiваць задавальненне i "тусавацца". Сэкс для яго — адзiн з вiдаў прыемнага баўлення вольнага часу, якi нi да чаго не абавязвае. Адмову ён таксама пераносiць лёгка: не — дык не, пагаворым пра надвор'е. Аднак амаль 40 працэнтаў амерыканскiх мiльянераў — гэта ўладальнiкi трэцяй групы крывi.

Мужчыны з чацвёртай групай крывi ўвесь час пакутуюць ад душэўных разладаў, сумненняў i нерашучасцi. Яны валодаюць неверагодным талентам зачароўваць, не прыкладаючы да гэтага асаблiвых намаганняў. Але як толькi сам закахаецца, яму даводзiцца нясоладка. Запал кiпiць, логiка адкiнута. Моцнае пачуццё для такiх людзей — гэта сродак пазбавiцца ад супярэчнасцяў i стаць суцэльным, знайсцi сваю сапраўдную натуру.

лепш бы я сёньня ў горадні на канькі пайшоў

вось сядзіш у варшаве, відэа ў інэце тупіш - і не хвалюе цябе ані хуткасьць, ані кошт твайго тупленьня

грошы

бадай, найбольш трэшавы кліп за апошні час, які рэальна зачапіў
застаецца толькі загнуць пальцы ў тым, што бачыў яго на тры дні раней за той момант, калі ён упершыню афіцыйна пабачыў сьвет

вось гэтак і прымазваюцца да вялікага

нябачны фронт - як шматсэнсоўна гэта гучыць!





_

во, паляцеў у мяне на ноўце манітор, сядзімо ў юрчыка зараз і гарбату п'ямо, пакуль інфу скідваю сваю на гард. ну, пад гарбату новы афарызм нарадзіўся:

хто да нас на раён зь мячом прыйдзе, той ад нас з раёну безь мяча й пойдзе.



_

у глыбокім юнацтве я не любіў ддт. недзе прачытаў, што ў шаўчука былі нейкія цёркі з цоем (а апошняга я любіў заўсёды і люблю дагэтуль) - з-за гэтага й не любіў: ах, ты на віцю наяжджаў, гад!..

ну, фігня непаўнагадовая.

значна пазьней зьвярнуўся да творчасьці ддт. пераслухаў. і люблю зараз амаль як цоя (зрэшты. ці ж можна параўноўваць непараўнальнае). бадай, улюбёная песьня шаўчука - "я получил эту роль".

час - найбольшы карэктар. усяго.



_

выпадкова знайшоў інэрвію, ад якога пацяплела на сэрцы:

http://news.tut.by/152962.html

журналістка - мая аднагрупніца па журфаку бду. яе суразмоўца мой (і журналісткі таксама) выкладнік вышэйшай матэматыкі ў бду, якому мы разам з журналісткай здавалі залік.

урывак з размовы: "Бывае, што студэнты пасля лекцыі спяваюць песні ці складаюць вершы пра матэматыку. Напрыклад, адзін студэнт-журналіст аднойчы мне расказаў такі верш: “Вечар. БДУ. Залік. У меня задача пра камплексны лік. Колькі мне задач яшчэ рашаць? Колькі будзе дзеўчына мяне чакаць? Усіх люблю на гэтым свеце я. Вось вам заліковачка мая”. Вось гэтая лекцыя, я лічу, удалася."

- гэта пра мяне. я тады быў напісаў усё, што было ў маёй галаве, але разьвязаньня задачы гэтак і не знайшў. сп. самадураў вярнуў мяне за парту і сказаў перапісаць. ну а што я мог яшчэ напісаць, калі ўжо ўсё быў напісаў? ну, вось я верш тады і склаў - ад безвыходнасьці: паміраць, дык зь вершамі! (8

мая аднагрупніца алена (менавіта яна рабіла гэтае інтэрвію із сп. аляксандрам) таксама там была. а яшчэ быў мой сябра паша касьпяровіч - толькі ён чакаў мяне за дзьвярыма, бо толькі прыехаў быў з горадні і чакаў мяне, каб разам пайсьці на паэтычную вечарыну. паша - гарадзенскі рок-паэт, раней вядомы як паша мутны, які пісаў для гарадзенскага гурту "стерва" (там сьпявала каця паўловіч, зь якой мы разам калісьці навучаліся ў гарадзенскім ліцэі №1). сябра быў прыехаў у менск з важнай місіяй: ён прывез дарыць мінакам на вуліцах касэты з запісамі "стервы". вобраз дзяўчыны ў вершы спачатку меўся быць вобразам пашы, але ў апошні момант я неяк падумаў, што пісаць у вершы пра тое, што мяне чакае не дзяўчына, а хлопец - неяк не рамантычна і можа не паўплываць на выкладніка гэтак, як бы мне хацелася. дык вось напісаў я той верш. выкладнік пытае: ну што, напісалі? - напісаў. - чытайце. - ну. я і прачытаў. і працягнуў залікоўку - усё як па вершы. ён мне залік і паставіў. а я яму той шматок паперы. на якім верш быў напісаў, падарыў напамяць.

пазьней, дарэчы, калі нас з аленай ужо былі выгналі з журфаку бду, туды паступіла мая стрыечная сястра яна. і яна неяк распавядала, што на лекцыі вышэйшай матэматыкі выкладнік дастаў з кішэні скамечаную паперчыну і прачытаў мой верш. ых (8


ну вось і ўсё пра вышэйшую матэматыку.


_

шмат гадоў, яшчэ зь дзяцінства, у мяне была завядзёнка - качацца ў першым сьнезе. але ўжо колькі гадоў, як традыцыю гэтую я кінуў: ці то даросламу качацца неяк не выпадае, ці то сьнегу мала - а ў брудзе ды сабачыных экскрымэнтах ляжаць ахвоты не назіраецца.

глябальнае пацяпленьне знівэлявала ўшчэнт прымаўку: "вясна пакажа, хто дзе сраў" - усё, баста, хто дзе гадзіў - усё навідавоку, за халодную маўклівасьць сьнегу больш не схаваесься.

можа, гэта надыход нейкае глябальнае эпохі... шчырасьці? непрывабна ж тады выглядае яе надыход, непрывабна.


upd. здымак - таксама яшчэ пра адно выслоўе: "анархія - маці парадку" (8


_

каб мяне папрасілі ахарактарызаваць адным сказам ваню, я сказаў бы наступнае: ён усьміхаецца, калі сьпявае.



[17:17:23] daroha: http://nn.by/photos/s-6/jul7.jpg
[17:17:34] daroha: зборная беларусі па баскетболу
[17:18:46] ваня: о
[17:18:54] ваня: она клёво играет
[17:19:05] ваня: я помню
[17:19:09] ваня: по телеку
[17:19:13] daroha: рэальна?
[17:19:21] daroha: ну вось і ў мяне сэрца адразу ёкнула
[17:19:28] daroha: пазнаў профі
[17:19:29] ваня: )
[17:19:35] daroha: на падсьвядомым узроўні
[17:19:37] daroha: :)
[17:19:47] daroha: (party)
[17:20:01] daroha: (bug)
[17:20:18] ваня: а давай валерка составим нашу сборную распиздяев
[17:20:21] ваня: Ты капитан
[17:20:29] daroha: ооооооооо
[17:20:33] daroha: )))
[17:20:39] ваня: я помошник
[17:20:42] daroha: а ты ударны конь, ага?
[17:20:48] daroha: давай
[17:20:51] daroha: :)
[17:20:57] ваня: так
[17:21:04] ваня: давай сначало я
[17:21:06] daroha: каго яшчэ паклічам? ці захаваем эксклюзіўнасьць?
[17:21:10] ваня: составлю
[17:27:30] daroha: ну ты чо там
[17:27:40] daroha: перапіс насельніцтва?
[17:28:11] daroha: ваня
[17:28:20] daroha: ау?
[17:31:29] daroha: ваня
[17:31:53] daroha: ну ваааааааааня
[17:33:26] ваня:
1.Валерий Руселик-Капитан
2.Иван Почивалов-помошник капитана
3.Чаботько Сергей-главный раскуривающий
4.Адрцевич Алексей-голкипер (своё не упустит)
5.Стас Почёбут-левы пауабаронца
6.Денисов Александр-пресс-секретарь
7.Гайворонский Александр-Саша,есть саша
8.Дед Свистун-правый полузащитник
9.Баба "Купи батон,сынок"-снабжение,спорт-инвентарь,провиант
[17:34:05] daroha: ыхых)
[17:34:26] daroha: ржака)
[17:34:38] daroha: ты грышу забыў
[17:34:51] ваня: я начал было его писать
[17:34:52] ваня: но
[17:34:52] daroha: 10. гріша. купі-продай
[17:35:04] ваня: нет
[17:35:12] ваня: гриша-есть гриша)
[17:35:14] daroha: а паломаны?
[17:35:20] ваня: конь
[17:35:23] daroha: ай не
[17:35:28] ваня: ну
[17:35:31] ваня: давай
[17:35:33] daroha: паломаны не расьпізьдзяй
[17:35:37] ваня: твоя сборная
[17:35:42] daroha: ты мой памочнік
[17:35:44] daroha: я раюся
[17:35:44] ваня: ну
[17:35:49] ваня: я о том же
[17:35:49] daroha: о
[17:35:55] ваня: он хороший
[17:35:59] daroha: паломаны - ветврач сборной
[17:36:00] ваня: распиздяй
[17:36:04] daroha: як табе?
[17:36:18] ваня: не
[17:36:20] daroha: гм
[17:36:21] ваня: паломаны
[17:36:25] daroha: о!
[17:36:26] ваня: лицо каманды
[17:36:29] daroha: паломаны - паломаны
[17:36:32] daroha: ыхых)
[17:36:38] daroha: яйцо каманды
[17:36:43] ваня: паломаны-Лицо каманды
[17:36:52] daroha: ок
[17:36:58] daroha: трэба яшчэ
[17:37:07] daroha: 13
[17:37:10] daroha: яшчэ 2
[17:37:24] samokat007: ну
[17:38:00] daroha: вялікая спакуса забабахаць 2 фанаткі зборнай
[17:38:10] daroha: але лепш што-небудзь іншае
[17:38:15] daroha: о
[17:38:18] daroha: а хто трэнэр?
[17:38:36] daroha: давай яшчэ трэнэра і запаснога
[17:38:43] ваня: ок
[17:38:45] ваня: ща
[...]
[17:59:32] daroha: а што з пасадамі трэнэра і запаснога?
[17:59:40] ваня: ща
[17:59:51] ваня: о!
[18:00:18] ваня: Тренер-пиво"Жигулёвское"
[18:00:28] ваня: а запасной
[18:00:32] ваня: ща...
[18:01:08] daroha: ))
[18:01:12] daroha: алежка)
[18:01:40] ваня: (shake)
[18:01:46] daroha: ачо
[18:02:02] ваня: давай без запасного
[18:03:51] ваня: спонсор нужен
[18:04:00] daroha: давай
[18:04:32] ваня: Салигорские самоцветы
[18:04:36] ваня: ооо
[18:04:38] daroha: нутычо
[18:04:41] daroha: куйня
[18:04:51] ваня: ООО"Салигорские самоцветы"
[18:04:59] ваня: не...
[18:05:02] ваня: ну ща
[18:05:29] ваня: ты тоже думай
[18:05:43] daroha: тумбачка
[18:05:55] ваня: ШО?
[18:06:42] ваня: БРСМ
[18:07:47] daroha: неа
[18:10:00] ваня: Токарные патроны
[18:14:28] ваня: ЖЭС-13
[19:11:09] daroha: абгрунтуй
[19:13:26] ваня: да фиг
[19:13:29] ваня: с ними
[19:13:37] ваня: ерунда ето всё
[19:13:49] ваня: я уже забыл...

у мінулую суботу на кропцы "кальяну" і "твоего города" быў акустычны канцык. выступалі пост, вася, "deviationаўскі" белка, "летонаподоконниковые" чабаць і наста, бітнік, я, "некотороотсутствиепуговичный" ваня і ўласна "кальянаўцы" алесь з катом. пагаворвалі, што чакаўся і стас з "deviation" і што, аднак, менавіта ў гэты час стаса наведала муза, а таму стас пастанавіў у той вечар застацца ў яе кампаніі.

ну ды гэта не істотна.

людзей было няведаюколькі (не лічыў). але алесь цьвердзіць пра паўсотню (ну, ён быў арганізоўваў канцык - яму лепш ведаць, колькі ў гараж улазіць людзей).

канцэрт спадабаўся. нават ня столькі ўласна сьпевамі, колькі атмасфэрай гэткага канцыку-гаражніку. адразу ўзгадалася, як даўно-даўно рэпэтавалі ў падваліне звычайнага пяціпавярховіка - тады мы называліся "кнр" ("кеды нашы рваныя"), а потым "інтэрвал руху", мы насілі кеды і абмотвалі бубны швэдрамі (вось і гітарыст лёша з нашага "кнр" таксама ў суботу быў).

ну чо, на асноведзі астатніх сапраўдным гуру акустычных канцэртаў выглядаў ваня. ну, як заўсёды (8



я таксама пастанавіў не адыходзіць ад традыцыяў і традыцыйна аблажаўся. спачатку сходу неяк пракрычаў "шлях". і вось тады буксануў: на сярэдзіне песьні "г о р а д н я" забыў словы (8 ну, затое зусім не хваляваўся і неяк прарыпеў дзьве новыя песьні: "пра эміграцыю" і "радзіма".



ну, там пра кожнага варта згадаць, але спынюся толькі на апошнім выступоўцы. сярод іншага, алесь перасьпяваў песьню захара мая ўва ўласным перакладзе ў беларускую мову - "нашыя танкі" - толькі зьмяніў "ленинградские панки" на "гарадзенскія панкі" і "когда наши танки въедут в москву" на "калі нашыя танкі ўедуць у менск".

атрымалася кул (8



сёньня зранку знайшоў арыгінал "танкаў". таксама спадабалася.




ну чо, высновы якія: пра гук і пра відэа трэба загадзя думаць. тады і на прыкольную гарадзенскую зборку назьбіраецца неўзабаве.


_

маліна сядзіць побач і разважае: "столько лет хуячить на пенсию, чтобы подохнуть до пенсии - идиотизмом не попахивает?"

эпахальна.


_

хоць і ня ўдзельнічаю ў агульнай гістэрыі, усчатай юрам дземідовічам, але кашулька спадабалася, ага (8

у віленскім гіпэрмаркеце "maxima" зьбіраюць грошы для дзяцей. жменя манэтак з пагонямі ды дзьве-тры нацыянальныя банкноты, усё астатняе - спрэс беларускія грошы.



учора ўначы перагледзеў фільм "into the wild". там ёсьць такая думка пра тое, што чалавеку ўвесь час патрэбны нейкі новы досьвед, новыя ўражаньні. толькі тады ён не стаіць на месцы, а крочыць наперад.

апошні час быў нейкі бляклы і абы-які - зараз я, урэшце, сьцяміў: з-за адсутнасьці новага досьведу, новых уражаньняў. а таму й вершы ды песьні амаль ня пішуцца. а таму й нэндза гэткая, што ажно самому брыдка. ну, думаю, неяк гэтак.

а яшчэ, думаю, шчасьце немагчымае, калі жывеш у граху.

сяджу на менскім вакзале. толькі прыехаў з горадні. горла падказвае, што ў вагоне начавалі і скрызьнякі. трэба ў аптэку. потым у бібліятэку. потым ня ведаю куды. потым зноўку на вакзал, цягнік да віцебску. там - аркадзік. зь віцебску разам у піцер. там мучача і сплін. я спадзяваўся, што там і аліса, але аліса застаецца ў маскве.

у алісы 5 сьнежня дзень народзінаў. яе пашпартнае імя - суцэльнае сьвятло.

гэта было сёлета. здаецца, увесну - недзе тады, зараз дакладна ня памятаю. адно дакладна засталося ў памяці: я тады надумаў канчаткова вяртацца ў горадню (гэта пазьней я абламаўся з працай і пачаў зноўку азірацца на бакі).

прыехаў. узяў гітару, "лідзкага" піва і сухой рыбы ды пайшоў на нёман пад стары мост. туды, дзе ратавальная станцыя. там усё было зрытае бульдозэрамі тады, перакопанае з-за пераробкі тонкасуконнага ў гатэль і адпаведнымі працамі на ўзьбярэжнай паласе.

сонейка добра-ткі тады смажыла. піва, ад смаку якога быў пасьпець адвыкнуць, таксама няблага ўпякло. сядзеў, думаў сабе пра абы-што. дапісаў апошні слупок песьні "вяртаньне". а потым андрэйка патэлефанаваў. усьцешыўся, што я на нёмане, сказаў, што захопіць яшчэ піва ды падскочыць. пакуль яго чакаў, патэлефанавала волька і сказала, што цяжарная.

а потым сядзеў, зноўку думаў пра абы-што
у тым ліку - пра эміграцыю, пра эмігрантаў і ўсё такое
у мяне ж і палова сваякоў - эмігранты
дый сам вось-вось толькі вярнуўшыся быў - хай і зь вільні, але ўсё-ткі з-за кардону (гэтае блядзкае "ну й валі ў свой шэнген!" курвіць дагэтуль, як прыгадаю)

ну вось, карацей, напісалася тады на беразе і яшчэ адна песьня - пра эміграцыю:



вельмі лёгка кахаць на адлегласьці
біць у грудзі ды клясьціся ў вернасьці
разьдзіраць кашулі замежныя
ды пісаць лісты несуцешныя

чым далей, тым лягчэй ўсё глябальнае
тут парады усе нерэальныя
тут сумеры і рытмы інакшыя
сны журботныя і вельмі страшныя

чым бліжэй, тым цяжэй
чым далей. тым лягчэй



мы з алесем дзянісавым усё зьбіраемся-зьбіраемся гэтую песьню зрабіць сумесна - з "кальянам", але пакуль што аніяк не зьбярэмся. ну, думаю, зараз вярнуся ў горадню - у гэтым сьнежні і зробім

ага


_

вось такое яно - жыцьцё



лес-лёс




_

фоткаліся сёньня на пасьведчаньні
усё абрынаецца чарговы раз - ну колькі можна, блін
вось за жэньку зь ейным сябрам рады, вельмі-вельмі